Ladyjanny さんのプロフィール•·.·´¯`·.·•~☆.·´¯Ladyj♡n...フォトブログリストその他  |  ツール ヘルプ |
•·.·´¯`·.·•~☆.·´¯Ladyj♡nny¯`·.☆~•·.·´¯`·.·•♪≈♬เก็บอยู่ในหัวใจของฉัน เก็บคืนวันงดงามที่มีจดจำทุกชั่วโมงที่ดี...นาทีที่เราสองคน ได้สบตากัน♬≈♪ |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
5月2日 ~*Janny's Cooking*~
วันนี้มาทำอาหารการกินกันดีกว่านะก๊ะ
มาดูกันว่าฝีมือแจนนี่จะเป็นยังไงขอเป็นแม่ศรีเรือนโชว์หน่อยเพราะไม่มีใครเชื่อว่าทำกับข้าวเป็นเหมือนโดนถีบหน้าอย่างแรงเพราะฉะนั้นยอมไม่ได้ต้องโชว์ออฟกันหน่อยคร่า
เมนูสำหรับวันนี้คือ......ท๊ะดาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา.....
ส่วนผสมส่วนประกอบและเครื่องปรุง
มีดังนี้จ้า เดี๋ยวมาอัพต่อนะจ๊ะ
1月5日 คำตอบของคำถามไปอ่านสเปซใครคนนึงมา
......
คำถามก็คือ จะเจอไหม จะพบไหม ถ้าไม่เจอ
อยู่คนเดียวดีกว่า ......... คำตอบก็คือ ถ้าเจอแล้วจะรู้ได้ไง ถ้าไม่เปิดใจ จะเจอไหม จะรู้ไหม
อยู่คนเดียวไม่กว่าดีหรอก
ปล. คำตอบของคำถาม....แต่เราไม่ใช่และไม่เคยเป็นคำตอบของใครๆ
เพราะ...ใครคนนึงคนนั้น เขาไม่เคยเปิดใจ
10月2日 เรื่อยๆเปื่อยๆร้านเหล้า (อัพเดทแล้วจ้า)ช่วงหลังๆนี้แอบๆเหงาบ่อยมาก เลยไปหาร้านนั่งสบายๆชิลๆ นั่งกินโน่นกินนี่กันไปเรื่อยๆเปื่อยๆกับพี่ๆน้องๆ ร้านที่ช่วงนี้ไปประจำก็ ฮาเร็มกูนะ หรือ ฮาเร็มกูน่า อะไรเนี่ยแหละ บรรยกาศสบายๆ นั่งเรื่อยๆริมทะเล ส่วนอีกร้านชื่อร้านไชโย บรรยากาศแบบติส+ บ้านๆ ร้านนี้มีอะไรให้ดูเยอะเลยล่ะ แถมมิกเซอร์และอาหารก็ราคาสบายๆ 555+ ที่สำคัญเจ้าของน่ารักครับ 555+
เนื่องจากเจ้าของน่ารัก ก็เลยคิดไว้เลยว่าจะไปมันทุกศุกร์เสาร์เลย เพื่อไปนั่งดูหน้าเจ้าของร้าน และเด็กเสริฟ 5555+ เจ้าของร้านร้านนี้ชื่อพี่เหวอ ชื่อก็ฮาแล้ว เป็นชื่อคณะ ชื่อเล่นจริงๆ พี่เขาชื่อพี่โป้ง แอบมองพี่เขาตั่งแต่วันแรกที่ไปไชโยเลยนะ นึกว่าพี่ตูนบอดี้สแลมมาเอง 555+ วันแรกยังหลงคุณครูนัทอยู่ (ครูนัทคือใคร คราวหน้าจะมาเล่านะ) แต่แอบเห็นแล้วล่ะว่าน่ารักดี แต่ไม่สนใจไรมากมาย ผ่านไปๆๆ
พอไปครั้งที่ 2 นั่งตรงข้ามกันเลยกะเคาน์เตอร์พี่เหวอ นั่งแอบมองอยู่นานสักพัก แฟนมันมา ช้านเหวอแทน ตูเซ็ง -*-' ได้แต่มองครับวันนี้ แต่แอบหลงไหลได้ปลื้มไปนิดนึง แต่ยังร้กจริงหวังแต่งกับคุณครูนัทนะ วันนี้ผ่านไปๆม่ามีไรเกิดขึ้นนะ
วันที่ 3 ไปโต๊ะแรกเลย กัวไม่มีที่นั่งง่า แถมฝนตกอีกต่างหากนะ เลยได้ไปนั่งหน้าเคาน์เตอร์อีกแล้ว ได้เห้นหน้าพี่เหวออีกแล้วคราวนี้ดิฉันหันหลังให้นะ แต่ใจจริงแอบอยากหันหน้าให้มากเลย กินโน่นกินนี้กันไปสักพัก ได้ที่กรึ่มๆ เลยเปลี่ยนที่นั่งจะได้มองหน้าพี่เหวอชัดๆ เฮ่อ...มันชื่นใจจัง โทรไปหาครูนัทถูกดุมาเพราะงอแงมากไปนิด งอนๆๆ โกรธๆๆ ครูนัทใจร้าย แจนนี่เสียใจ นั่งดริ้งไปสักพัก ลืมเรื่องครูนัท
ทีนี้จุดหมายของเราอยู่ที่พี่เหวอที่น่ารัก นั่งแอบมองผลัดกันสบตาไปพักใหญ่ๆ โอ้ยมีฟามสุขโว้ย วันนี้พี่เหวอเปิดเพลงเพราะจัง แอบเปิดจีบเราอยู่นั่นเอง ไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ ทั้งเพลงรึเปล่า อู้ องศาที่ต่างกัน อะไรไม่รู้อีกเพียบเลย มองจนเขิลกันไปเลยข้างนึง555+ มองกันอยู่หลายชั่วโมง 5555+ จนรู้ว่าพี่เหวอมองเราชัวร์ พยายามเข้าห้องน้ำบ่อยๆ ก่อน เพราะว่ามันต้องผ่านเคาน์เตอร์พี่เขา รอจนร้านปิด ประมาณเที่ยงคืนนะ
แต่นั่งนานนานจนถึงตี 2 โน่น แต่ประมาณตี 1 พี่เหวอเขาเปิดเพลละหรี่ไฟลงมานั่งตรงโซฟาตรงข้ามเรา เห้นว่าแอบมองเราในความมืด5555555+ เราเลยได้ทีเดินไปเข้าห้องน้ำ 55555+ รู้ว่าชัวร์แน่ๆ พอเปิดประตูห้องน้ำปุ๊บ มีน้องผู้หญิงมาขอเบอร์นะ ดิฉันรู้ค่ะว่าใครให้มาขอ เลยรีบให้ 5555555555+ พอเดินออกมาอีกนิด พี่แกคงมี 2 แผน ให้เด็กอีกคนมาขอ น้องพี่หญิงคนแรกเลยบอกว่าเรียบร้อยแล้ว ประมาณว่าอิฉันใจง่ายกระมั้ง 5555555+
นั่งสักพัก เสียงแมสเสสเข้า โอ้วครายฟระ ครูนัทรึเปล่านะ รอคอยการงอนง้อของครูนัท พอเปิดมา เจอคำว่า Ouh!!!!! รู้เลยว่าครายยยย...หึหึ ก็เลย Ouh!!!! กลับไปบ้าง แล้วก็ถามว่าใครค่ะ สักพักโทรกลับมา ถามว่าน้องแจนหรือเปล่าครับรู้ไหมว่านี่ใคร ที่แรกเหมือนชัวร์นะ แต่พอคราวนี้ไม่ชั่วเลย คุณพี่เล่นให้เด็กในร้านยกโทรศัพท์ขึ้นมาหมด แบบนี้แจนนี่เลยงงคร่า โทรมาแล้วก็บอกว่าเดี๋ยวพี่โทรกลับนะ
รอเป็นชาติมันก็ม่าโทรกลับสงสัยอยุ่กะแฟนไม่ก็คุยกะแฟน ด้วยความที่อิฉันอยากรู้มากว่ามันเป้นใคร ส่งแมสเสสไปถามอีกรอบ ไม่ยอมตอบเว้ย หงุดหงิดบวกสงสัย โทรกลับไปเลยแมร่งงง
พอโทรไปพี่เหวอก็รับแหละ คุยไปก็หัวเราะไปนะนายเหวอของเรา ประหนึ่งคนเมายา แต่น่ารักดี คงอายเดี้ยนเป็นแน่ เพราะคุยไปหัวเราะไป ก็ถามไปว่าตกลงใคร พี่เหวอบอกว่าน้องแจนไม่รู้จริงๆเหรอ จริงๆรู้นะ แต่แกล้งไม่รู้ 55555555+ พอพี่เหวอบอกว่า ชือ่พี่เหวอ ดิฉันเลยบอกไปเลยว่า อ๋อพี่เหวอแฟนน้องยุ้ยเหรอคะ 55555+ ฮามั่กมาก ฮาตรงที่พี่เหวอบอกว่า พี่เหวอตายดีฝ่า ไปไม่เป็นแล้ว555+ ก็คุยไปเรื่อยๆ นั่นแหละ พี่เหวอเนี่ยคุยสนุกนะ น่ารักดี เกือบจะหลงรักและ แต่รู้อยู่แก่ใจว่ามันมีแฟนแล้ว ไม่เอาพวกมีแฟนแล้วไม่เอาเลย กลัว เลยถามว่ามันอายุเท่าไหร่ จนรู้ว่ามันเด็กกว่าครึ่งปี ในใจก็เซ็งแต่ก็ดีนะ ไม่อยากไปยุ่งของของใคร พอพี่เหวอรู้ว่าแก่กว่าเล็กน้อย ก็มีท่าทางว่าจะถอยทัพ แอบเสียดายนะเนี่ย แต่ไม่เป้นไร ขอเก็บไว้มองแบบนี้นานดีที่สุด จะได้มีที่นั่งชิลๆ สบายๆ ไปนานๆ
พอไปเจอที่ร้านอีกรอบ มันไหว้ช้านทั้งที่ช้านแก่ก่ามัน ครึ่งปี แอบเคืองๆๆๆๆ จำไว้ๆๆ ไปร้านพี่เหวออีกรอบ 5555+ ร้านปิดแล้วล่ะ แต่ตามธรรมเนียมพวกเดี้ยนนะคะ อยู่จนโต๊ะสุดท้ายร้านปิ เด็กเสริฟกลับค่ะ พอเด็กเสริฟกลับหมด ก็เหลืออยู่แค่พวกๆกันในร้าน พี่โจ้เลยเรียกเหวอมาจะขอน้ำแข็ง แจนนี่เลยบอกว่าขอบคุณนะคะ จุ๊บๆ จุ๊บๆ เท่านั้นล่ะ เหวอน่าเหวอสมชื่อ แลวก็หน้าแดงขึ้นมาทันตาเห็น ตัวงอป็นกุ้งเลย 55555555+ ได้เอาคืน สนุกดี
แต่ก้ออย่างที่บอกนะ ขอแอบมองแบบนี้ไปนานๆดีกว่า มีฟามสุขละ ไปเรือ่ยๆ แต่นานๆ
เรื่องราวของแจนนี่และร้านไชโยยังคงดำเนินต่อไป... ท่ามกลางเสงไฟสลัวๆ ของร้าน และสายตาที่สบและจ้องประสานกันผ่านความวุ่นวายในร้าน ทำให้รู้ว่าอย่างน้อยในวันที่เหนื่อยๆ ก็มีอะไรทำให้สุขใจ อุ่นใจ แล้วก็สบายใจ กับความสุขแบบนี้หาได้ไม่ยากเลย ในร้านไชโยของพี่เหวอผู้น่ารัก จุ๊บจุ๊บซังของยูกิโกะจัง
ดีใจนะที่ได้รู้จักกัน เพราะอย่างน้อยก็ทำให้ชีวิตเรามีความสุข สดชื่น และดูมีค่าอีกเยอะเลย ในการที่จะรอคอยวันไปร้านไชโย!!!! เจอกันคราวหน้านะจ๊ะพี่เหวอจ๋า...... 8月20日 *~My Sweetest Memories VIII ~*มาต่อภาค 8 กันเลยนะจ๊ะ หลังจากที่หายไปนานมั่กมาก ต่อเลยเน้อ... ใครที่อ่านแล้วอัพต่ออันนี้เลยเด้อ...
หลังจากที่รับทานอาหารเย็นกันอิ่มหนำสำราญท้องและใจเป็นที่เรียบร้อย ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกันกลับที่พัก เพื่อที่จะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอาภรณ์กัน จากนั้นก็ไปรวมตัวกับพวกอ้วนที่โรงแรมฝั่งโน้นกันต่อ แต่แจนก็ยังไม่เจออ้วนนะ ได้แต่นั่งเล่นอยู่กับพี่วิ (กิ๊กเรา) กะพี่สุ เล่นกันอย่างสนุกสนานมากมาย
แจนก็เดินไปมาระหว่าง 2 ห้องนะระหว่างห้องพี่วิกะห้องแฟนน้องสาวเพื่อไม่ให้น่าเกลียด แต่ในขณะเดียวกันก็เปิดโอกาสให้เขาอยู่กันสองต่อสองบ้าง (แอบอิจฉา) จะได้เก็บเกี่ยวความสุขอย่างเต็มที่ แจนและเพื่อนพ้องก้อเดินเล่นกันไปๆมาๆ แต่ยังไม่เห็นแม้แต่.....เงาของอ้วนเลยง่า...ฮือๆๆๆๆ (T-T) แต่ก็แอบคิดถึงนะเลยส่ง SMS ไปหาว่า "HEWWW" เป็นการแซวว่าฮิ้ววววว... แต่คุณเทอที่ร๊ากกกกกดันไปแปลว่าหิว (o-O')...ซะง้านกรำของตู แต่ก็ยังดีนะมันก้อยังเป็นห่วงให้พี่โจ้มาคอยเทคแคร์ถามไถ่ว่าอยากกินไรไหม น่ารักจริงๆอ้วนที่ร๊ากกกถึงจะแปลผิดก็เถอะ...แต่สรุปว่าอ้วนก็แอบห่วงแจนใช่ม้า (ดีใจว้อย) แต่เอ๊ะ!!!!! หรือว่าแอบด่าเราในใจว่าผู้หญิงอะไรกินข้าว 2 จานแล้ว (จากตอนที่แล้ว) ผ่านมาไม่กี่ชม.มันหิวอีกแล้ว....อีปอบเอ้ย....อ้วนอาจจาคิดแบบนั้นก้อได้นา....
พอส่ง SMS ไปได้แป๊บเดียว อ้วนก็เดินออกมาเลยดั่งเนรมิต เดินออกมาหาแจนป่าวหว่า เดินมาหน้าห้องแฟนน้องสาวแจนเลยนะรู้ได้ไงว่าเราอยู่นี่...อิอิ แต่เดินมาแป๊บเดียวแล้วก็เดินหายไปไรฟระ พวกแจนก็เลยเล่นกะน้องๆเพือ่นๆพี่ๆกันไป แอบเดินไปหากิ๊กเราเป็นบางเวลา หึๆ ไปทำโน่นทำนี่ ถ่ายรงถ่ายรูปต่างๆนานา..โอ้ยมีความสุขโว้ยยยยยย ขณะที่แจนนี่เล่นอยู่กะกิ๊กพี่วิที่รักอยู่นั้น น้องคนนั้นก็ไปยุ่มยามอยู่ที่ห้องแฟนน้องสาวเรา ดูๆๆๆ ไปปิดกันโอกาสสองคนนั้นอย่างเลือดเย็น..ใจร้ายมาก
เดินออกมาจากห้องพี่วิ มาที่ห้องแฟนน้องสาว ขณะที่ก้าวเท้าซ้ายขวาซ้ายจนถึงหน้าห้องเรากระโดดตุบไปหน้าประตูปุบ ภาพที่เห็น (((((((((((กรี๊ดดดดดด...ในใจ)))))))))))))) โอ้วแม่เจ้า ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าคือ อ้วนนั่งกินขนมอยู่กะน้องคนนั้น ตายล่ะทำไงดี เดี๋ยวคนอื่นจะรู้ ทำไงๆๆๆๆๆ ทำไงดี ไอ้แจนคิดปุ๊บภายใน 1 วินาที กระโดหันหลังกลับออกมาจากห้องทันที แต่เดินไปได้แค่ 3 ก้าว ทีแรกว่าจะเดินไปหาพี่วิแต่พี่สุเดินออกมาจากห้องพอดีต้อนเราจนต้องเดินถอยหลังกลับไปที่ห้องเดิมอย่างยอมจำนน (ได้เพื่อนเดินเข้าไปแล้วโว้ย) เดินเข้าไปออกอาการเกรงตัวแข็งไม่สนใจแม้แต่จะมองอ้วนเลยหันหลังให้อย่างเดียว(แอบหยิ่ง) หย่อนก้นลงบนเตียงยังไม่ทันจะยุบ SMS ดังขึ้น คิดในใจใครส่งมาตอนนี้วะ "Don't be serious" กรี๊ดดดอ้วนส่งมาให้ หันหลังไปมองหน้า 1 ที เป็นการบอกว่าโอเคไม่ซีเรียสจ้า พอส่งสายตาให้กันเป็นอันเข้าใจกันแล้วหลังจากนั้นแจนนี่ก็ลั่นล้าๆๆๆ ไม่สนใจอ้วนกะน้องคนนั้นแม้แต่น้อย แต่แอบเห็นนะเว้ยว่าแอบมองมา...คริๆๆๆ ดีจายยยเว้ยยยย
พอจะแยกย้ายกันออกจากห้องแฟนน้อง ก็ว่าจะไปหาพี่โจ้สักกะหน่อยไปเคาะห้องพี่โจ้ โป๊กๆๆ ดังสนั่นอย่างมั่นใจ ยืนก้มหน้าดูนาฬิกาแป๊บเดียว เงยหน้าขึ้นมาปุ๊บ โอ้ววววววววว.....ดังเสกออกมาจากจินตนาการ อ้วนอยู่ตรงหน้า...ยืนอึ้งอยู่ 3 วินาที ใจเต้นโครมๆ รูม่านตาขยายกว้าง ให้ตายสิทำไงดี ไม่ได้เตรียมตัวหน้าหัวผม หน้าหัวผมช้านเป็นยังไง เข้าที่เข้าทางไหมเนี่ย จะเป็นลมไปตรงนั้น ยิ่งอ้วนมองมาแล้วสายตาเราสบกัน โอ้ยยยย...จะละลาย ต้องเรียกสติกลับมาโดยด่วน จนอ้วนถามว่ามีไรครับ แจนเลยพอตั้งสติได้ กระพริบตาปริบๆไปสองทีแล้วบอกว่าพี่โจ้ละคะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกก....ตูเกือบตาย อ้วนบอกว่าไม่เห็นแจนเลยรีบขอบคุณแล้วเดินออกมา ใครจาไปรู้เล่าว่ามันนอนห้องเดียวกัน เดินออกมาด้วยอาการหน้าอุ่น อิอิ สงสัยหน้าแดงแง้มๆ เฮ่อ...เกือบตายยยยยแน่ะช้านนนนน
หลังจากแยกย้านไปลั่นลันล้ากันเป็นที่เรียบร้อย พี่สุให้กุญแจห้องพวกเรามา (อ่อยจริง) ให้พวกเราทั้งโขรงเขาไปรอที่ห้องก่อน เราก้อรอเขาได้ 10 นาที พอพวกพี่ๆเขามา โทรศัพท์เราดัง ปรากฏว่าพี่โจ้นั่นเองสงสัยอ้วนคงบอกว่าเราตามหา พี่โจ้บอกว่าให้ไปหาที่ห้อง 1607 คิดว่าน่าจะใช่นะ จำไม่ค่อยได้ เราก้อเดินออกไปเลี้ยวซ้ายก็ถึงเลย ทีแรกคิดว่าจะคุยกันธรรมดาหน้าห้อง พอถึงหน้าห้องปุ๊บ เคาะประตูปั๊บ ประตูเปิดปุ๊บดึงแขนแจนเข้าไปในห้องเลย อยากบอกว่าตกใจมากๆๆ ยื้อเล่นตัวอยู่ 2 วินาที เพราะว่าอารมณ์ตอนนั้นมันตกใจสุดขีดเป้นใครๆไม่ตกใจฟะ หัวใจเต้น 90 ขึ้น ไป 140แล้วววววในใจคิดว่าเอาแล้วกรูโดนฉุดแล้ว..... ไอ้ที่เต้น 140 ขึ้นไป 200 แร้น จะตายตรงนั้นให้ได้ เห้นอ้วนนั่งอยู่บนเตียง...กรี๊ดดดดดดดด
ลองวาดภาพตามเลยนะ เปิดประตูห้องเข้าไปขวามือเราเป็นห้องน้ำซ้ายมือเราจเป็นตู้เสื้อผ้าแต่ตู้ทีนี่เป็นกระจก เราเลยมองเข้าไปในกระจกเราก้จะเห้นส่วนทีเหลือของห้อง คือเตียง 2 เตียงนะ อ้วนนั่งอยู่ประมาณหัวเตียงของเตียงด้านใน ตอนนั้นคิดเลยนะคิดจริงๆ ว่ากรู....แน่ๆ วันนี้แน่ๆ...ช้านตายแน่ๆๆ....เครียดเส้นที่หัวปูด+ใจเต้นสุดแรงไม่เป็นจังหวะเลยเกือบหยุดเต้น เลยบอกพี่โจ้ว่าไม่เข้าไปนะ ไม่เอาเดี๋ยวพี่โจ้ปล้ำ พี่โจ้บอกให้เดินเข้าไป ตอนนั้นหูอื้อตัวช้าให้ทำไรก้ทำ แต่ด้วยอาการสูญเสียความเป็นตัวเอง แจนนี่เดินเข้าไปถึงกลางห้องปุ๊บนั่งลงบนพื้นพรมเป็นอีเย็นพับเพียบอย่างสวยงามเลยค่ะท่านผู้อ่านที่รัก บอกตรงๆว่าอายมาก ทำไรลงไปวะนั่น จากวันนั้นถึงวันนี้คิดทีไรยังทุเรศตัวเองอยู่ทุกทีซินั่น
คิดว่าคงทุเรศจนอ้วนกะพี่โจ้ตกใจเรียกให้ขึ้นมานั่งข้างบน บนปลายเตียง กรี๊ดๆๆๆปลายเตียง ใจช้านนนนตอนนี้ตุ๋มๆต่อมๆ คิดแค่อย่างเดียว เสร็จแน่ๆตูคืนนี้เสร็จแน่ๆ ทำไงดีหน้าหัวผมโอเคไหม (ซะง้าน) มาถึงตอนนี้ก้ยังทำตัวไม่ถูกอยุ่ดี คิดแค่ว่าทำไงดีๆๆๆๆๆ หน้าหัวผมโอเคไหมฟระ ขอโทษไม่ลืมสวย 555+ นั่งยังไม่ทันหายในใจสะดวก พี่โจ้บอกว่จะออกไปข้างนอก กรี๊ดดดดดดดดดด (ดีใจ...ม่าช่ายยย) แถมก่อนพี่โจ้ออกไปกำชับนักกำชับหนาว่าอย่าเปิดประตู พี่โจ้มีกุญแจเดี๋ยวไขเข้ามาเอง ถ้าใครมาเคาะก็ห้ามเปิด กรี๊ดกระจายในหัวเลยช้าน โอ้วววววพระอัลเหลาะห์ช่วยลูกด้วย อยู่กัน 2 คนแว้ว ทำไง ทำไง ในใจฟุ้งซ่านไปหมดแล้ว พอพี่โจ้ออกไปความเงียบบังเกิด ยิ่งทำตัวไม่ถูกกันไปใหญ่ นั่งเล่นนั่งเขี่ยที่ห้อยโทรศัพท์จนมันจะพันมือหมดแล้ว
อ้วนทำลายความเงียบด้วยการถามถึงเรื่องคนนั้น ก็เล่าๆไปนะ อ้วนบอกทำไมไม่ด่าน้องไปเลยว่ามันของส่วนตัว ก็ถ้าทำแบบนี้น้องสาวแจนจะซวยไปตลอดกาล เพราะน้องเขาไม่รู้ว่าแจนรู้ สรุปน้ำท่วมปากทำอะไรไม่ได้ แถมความซวยยังตามาอีกนานับประการ ช่างแมร่ง.... มาเรื่องอ้วนต่อ....คุยกันแป๊บนึงอ้วนเริ่มขยับมากลางเตียง กรี๊ดอย่าเข้ามาดิ ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ทีนี้กระโดดมาปลายเตียง แต่ยังคนละเตียงอยู่ แจนก้อขยับมาอีกมุมเตียง อ้วนอยู่ซ้ายมือแจนพอจะนึกออกไหม แจนนี่เริ่มเหงื่อตก แจนเลยถามถึงเรื่องแฟนอ้วนซะเลย...อิอิอิ ก็แซวๆๆไปเรื่อยๆๆ จนอ้วนบอกขอเต๊ะทีได้ปะ..อิอิ ปากพูดพลางกระโดดมาปลายเตียงข้างช้านแล้ว กรี๊ดดดดดดดดดดดดด
To Be Continous
>
>
>
>
> > > > > > >
> ต่อๆๆๆๆๆจ้า
พออ้วนกระโดดมานั่งเตียงเดียวกันแล้ว คิดกันไปถึงไหนแล้วอะดิ...อิอิ ไม่ต้องคิดมากมาย 555+
ตามมาเบียดติดๆเลยนะ แจนนี่ก็กระโดดหนีอย่างไวว่อง ไปที่โต๊ะชุดรับแขกปลายเตียง มันมองหน้าเราพร้อมอมยิ้มแบบขำๆ แล้วก้ถามว่ากลัวอ้วนเหรอ ถามมาได้ไอ้บร้า กัวดิ (มาอยู่กะหนุ่มน่าตาน่ารักติดระดับแบบนี้ 2ต่อ2 ใครไม่กัวฟระ) อ้วนถามพร้อมกับอมยิ้มไมเลิก ทำช้านอายไปถึงหนายยยๆๆๆ ตามด้วยกลัวอ้วนทำไม อ้วนทำไรหรอก มัยยังยิ้มอยู่นะ ไม่ได้ยิ่มแบบหื่นๆนะ แต่ยิ้มแบบตลกช้านนน (มากไหมอ้วน) แล้วก็พร้อมกับเอามือตบเตียง แล้วพูดด้วยเสียงน่ารักน่าเอ็นดูว่า "มานี่เร็ว...มานั่งตรงนี้ดิ...เร็ว" ตบเตียงแปะๆ แนะ....เรียกอย่างกะตูเป็นเด็กนั่งดริงค์ แล้วแกเป็นอาเสี่ย ไม่ไปว้อย หยิ่งคร้าบขอโทษ แต่ใจจริงก็อยากไปนะแต่กลัว.....กลัวห้ามใจตัวเองม่าได้.......อ้าววววววววว......เอิ๊กกกกกกกกก เดียวจะกลายเป็นอ้วนเสร็จช้าน 5555+ ถามไมทันขาดคำตัวมาถึงชุดรับแขกแว้ว ไวจริงแก จู่โจมนะจู่โจม อ่านดีๆนะ จู่ ม่าใช้ จู๋....ก๊ากกกกกกกกกกกกกก ช้านเลยกระโดดถอยมาเก้าอี้อีกตัวติดข้างฝาแล้ว ไปไหนได้แล้วทีนี้ อ้วนอมยิ้มแสดงอาการขำ+ดีใจ แถมแซวอีกว่าไหนไม่ได้แล้วโดดล็อคๆ 555+ ไอ้บร้านี่ กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ทำไงดี จนมุมแล้ว ตายแน่ๆ ตายๆๆ แจนนี่เอ้ย ตายๆๆ
นั่งมองหน้าไปสักพัก รอพอช้านเขิลพอตัว ตามมาอีก 1 แอคชั่น "ขอจับมือหน่อย ขอจับมือหน่อย" อยากให้จับนะแต่อายกะความเป้นผู้หญิงค้ำคอ แล้วก็ขอจับมืออยู่อย่างงั้นอ่า เกือบใจอ่อนนะ คนอะไรไม่รู้ขี้อ้อนชะมัด และในเวลานั้นนั่นเอง............... โทรศัพท์ดังขี้น.... น้องสาวโทรมาตามว่าจะเอาไง ก้อส่งsmsโต้ตอบกันไป แถมมีสายเพือ่นๆโทรเข้ามาตามถามหาตัวไม่เลิกลา ตอนโทรศัพท์ดังอ้วนดึงไปดูเลยนะว่าใครโทรมาแบบเเย่งโทรศัพท์เลย อะนะ หึ้งอะเด่555+ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นโทรกันเข้ามาจริง กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ตอบไม่ได้โว้ยยยย ทำไงๆๆๆ ได้แต่ก้มหน้าไปกะโต๊ะคุยโทรศัพท์ ระหว่างคุยไอ้นี่ไอ้อ้วนพยายามจับมือๆ(ไม่เลิก) เอาเท้ามาเขี่ยเท้าเขี่ยขาแซวอีก สนุกอะเด่ ยิ่งโต้ตอบไม่ได้อ้วนยิ่งชอบ เล่นอยู่อย่างนั้จนคุยโทรศัพท์ไม่รู้เรื่องไปเลย สมาธิขาดหายหมดสิ้น...กรำ เนื่องจากโทรศัพท์เข้ามาหสบายสายจนอ้วนออกอาการหมั่นไส้ กัดกันมาซะงั้น "แหมคนสำคัญใครๆก็รัก ใครๆก็เป็นห่วง โทรตามกันใหญ่" ดูสิคะ ดูๆๆๆๆๆ
คุยเล่นกันไปสักพัก อ้วนชวนอยู่ต่อไม่ให้กลับแล้วจะไปส่งตอนเช้า แนะ....ทำอย่างนั้นมิ๊ได้น้า ไม่ดีไม่เอา ในใจก็อยากอยู่5555+ แต่ถ้าขืนอยู่เสร็จแน่ๆๆ เลยปฏิเสธไปว่าไม่ดีก่า ไม่อยากมีปัญหามากก่านี้ เสียดายนะเนี่ย เฮ่อ.........
จากนั้นก็ถ่ายรูปเล่นกันอย่างหนุกหนาน ประมาณแก้เขิลกันไป....จากนั้นก็แย่งโทรศัพท์เราไปดูรูป......เวงกรำ...รูปอันอุบาทว์ของช้านนนนนนน ลบไม่ทัน วิ่งเล่นแย่งโทรศัพท์กันอยุ่ในห้อง คนอื่นอาจจะคิดว่าเราทำไรกันแต่ดูดิปัญญาออ่นม้า วิ่งกันอยู่ในห้อง4x2 เหมือนหนังอินเดีย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด มีฟามสุขเว้ยยยย ความกลัวเริ่มหดหายแล้ว แย่งกันไปแย่งกันมา แจนวิ่งหนีเข้าห้องน้ำนะ อ้วนก็วิ่งตามกรี๊ดดดๆๆๆ ใกล้ชิดๆ ชอบๆ หื่นๆ (เป็นงั้นไป) เบียดกันอยู่จนสู้แรงไม่ไหว.........กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ......ไม่ต้องคิดลึก ไม่ต้องคิดลึก ไม่ต้องคิดลึกเลย...อ้วนแย่งโทรศัพท์ไปได้แถมเบียดช้านออกจากห้องน้ำ เอาโทรศัพท์ไปดูเฉยเลย ตูเป็นงงเลยยืนรออยู่หน้าห้องน้ำตาแป๋วๆ ออกอาการรูปอันอุบาทว์ของช้านนนน....
ยืนรอสักพักเลยแอบดูสถานการณ์ด้านนอก ยังปกติแต่ แต่จริงๆคงไม่ปกติ
ยืนดูอยู่จนอ้วนออกจาห้องน้ำ อ้วนเดินเข้ามาด้นหลังเลยนะ ตกใจอิบหายเลยนะ อารมณ์ประมาณพระเอกเข้ามาหานางเอกจากด้านหลังจะเข้ามากอดอะ โอ้วพระเจ้าองค์ไหนก็ได้ช่วยลูกด้วย ได้ยินเสียงลมหายใจรดข้างหู หูขวาเลยจำได้มาจนถึงวันนี้ ความรู้สึกนั้นโอ้วววววววววว.....ขนลุก .....แต่......เดี๋ยวก่อน ยังไม่ได้กอดกานนนนนนนนนน แต่ไอ้เสียงขอจับมือหน่อยยังก้องอยู่ในหูไม่หายอีกเหมือนกัน ตามมาด้วยมือและแขนมาพร้อมโอบเราออกมาจากประตูตามด้วย แล้วก็ ตามด้วย ตามด้วย.....เอามือมาบีบพุง....แป่ววววววววววววววว...แว่ววววว......คิดอย่างอื่นกันไปแล้วอะดิ 5555555+ กร๊ากกกกกไอ้เราก็หมั่นไส้ชกเข้าพุงเข้าให้ไป 1ที อย่างแรงจนมันบอกว่าจุกนะเนี่ย..อิอิ สมๆๆๆสมน้ำหน้ากะลาหัวเจาะ อิอิ แล้วก็สนใจแต่ดูตาแมว ไม่สนใจอ้วนเลยจนงอนไปเลยอ่า คนอะไรขี้งอนชะมัด แถมมีคนหงุดหงิดที่แจนหายไปด้วย จะให้ทำไงได้ล่ะคะอ้วนที่รัก
อ้วนงอนจริงๆนะ เลยบอกให้แจนกลับไปได้แล้ว ดูแมร่งทำอย่ากะตูเป็นเด็กนั่งดริ้งค์ อยากให้มาก็เรียกอยากให้ไปก็ไล่ ก็ม่ามีไร ก็ออกมาแก้ไข้สถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นตามมาเพราะแกเลยอ้วน เฮ่อ.... คืนนี้ก็ sms good night กันไป แต่แอบเสียดายจริงๆนะ
To Be Continous
7月22日 ต้อนรับอาคันตุกะ2เมื่อวันหยุดที่ผ่านมาช่วงวันที่ 15-16 ได้ต้อนรับน้อง 3 คน คนแรก แอนนี่ มาบุกถึงบ้านแต่เช้าตรู่ น่าหงุดหงิดคนจะนอนไม่เกรงใจเล้ย มาถึงก็มาขอนอนไม่พูดไม่จาสักคำ พอตอนบ่ายๆ เราก็ออกไปหาอะไรกินกัน เราไปกินติ่มซำที่ I อิ่ม ราคาถูกมากๆ เข่งละ 17 บาทเอง กินกันอย่างบ้าพลังมักมาก ชวนเพื่อนต้อมมาช่วยกันกิน จะให้ต้อมมันสั่งไอ้นี้ก็ช้าไม่ทันใจ เลยต้องเดินไปสั่งเอง เสียอารมณ์อย่างแรงมันไม่ต่อเนื่อง
กินติ่มซำเสร็จก็ไปหาของหวานล้างปากกันที่ thw tide bakery อืมวันนี้ไม่เปิดแอร์เว้ย สงสัยกลัวลูกค้านั่งนาน เขาคงกะจะไล่ลูกค้า ก็ทำได้เจงๆ เพราะทนนั่งได้ม่านาน แมร่งโคดร้อน ถ่ายรูปเล่นสักพักก้อกลับ ไปลับอาคันตุกะอีก 2 คนจากกทม อีกคนแวะบ้านก่อนเพื่อไปเล่นกะน้องหมาที่มีนามว่า ฟาลุฟ เลยรับเมยืไปเลี้ยงลิงที่เขาสามมุข (อีกแล้ว....แอนฝากบอก)
ไปถุงเขาสามมุขก้อลงไปให้อาหารลิง เมย์ไม่กัวลิงเลย มันแยกเขี้ยวใส่แล้วยังกล้าไปแย่งของกะมันอีก จนช้านร้องเสียงหลงด้วยความกัวลิงจิกหัวกัด ส่วนแอนนี่นั่งอยู่ในรถ จนลิงมาขี้ใส่หลังคารถ แถมฉี่ใส่อีก (ตรงที่แอนนั่งนะ) เลี้ยงลิงเสร็จก้อไปถ่ายรุปเล่นกันอย่างหนุกหนานหนุกหนาน ทั้งบนเขาสามมุข และหาดบางแสน
ถ่ายรูปลั่นลาเสร็จก้อไปรับหนุ่มน๊อตที่บ้านไปรับทานอาหารเย็นกัน แถวๆหลืบหลังม.เลยไปนิดเลยไปหน่อยเกือบทะลุหาดวอนแร้น....สั่งกับข้าวกันมา4-5อย่างบวกข้าว 1 โถ ราคา 180 บาท ถูกอย่างไม่น่าเชื่อ ก็ตกใจอย่างที่เมย์บอกจริงๆ กินเสร็จก็ส่งแอนนี่ขึ้นรถกลับกทม เพื่อไปต่อรถกลับบุรีรัมเปอร์ พอส่งสาวนักเดินทางของเรา ก้อส่งน้องๆ เพือ่นๆ แยกย้ายกันไปอาบน้ำแต่งตัว เพื่อจาไป differ สถานที่ที่คุ้ยเคยที่เต็มไปด้วยความหลังครั้งกระนู้นกะไอ้หูกาง
กลับถึงบ้านยิ่งกว่า need for speed กะ the fast and the furious ปนกันซะอีก อาบน้ำแต่งตัวแต่งหน้าภายในครึ่งชั่วโมง โอ้ว.....แม่เจ้า........สติแทบแตก ทำไงต้องสวยให้ได้ภายใน 30 นาที แต่โอเคสำริดผลเว้ย สวยพอไปวัดไปวาได้
วันนี้มีฟุตบอลนัดสำคัญนัดชิงชนะเลิศ คนที่ differ เลยแน่นมากกว่าปกตินิดหน่อย แต่ปกติคนก้อไม่น้อยนะ 5555+ เดินเขาไปปุ๊บ.....เรียกผู้จัดการร้านเลยให้หาโต๊ะให้หน่อย แอบมีเส้นแอบมีสาย ได้โต๊ะหน้าเลย เสร็จธุระเรื่องโต๊ะ ตาเจ้ากรรมมันก้อดันตั้งใจหันไปมองมือเบสด้วยความคุ้นชิน แต่ไอ้คนเนี่ยฮาอย่าบอกใคร ถึงจาผมยาวสูงขาว แต่หน้าไม่ผ่านนะ แล้วไอ้ที่ขำเนี่ย ขำลีลาดีดเบสมัน เหมือนคนเมายามาเล่นเบสยืนขำกะเมย์ตลอด ชอบว่ะ
นักร้องน่ารักมาก นักร้องก้อคือ มะเหมี่ยววงทีจี น่ารักดี แต่ตัวใหญ่ไปนิดนึง นั่งดื่ม จนยืนดื่น จากคนน้อยจนคนแน่น พอได้ที่ เริ่ม มองหาเป้าหมาย บังเอิญมีคนมายืนข้างหลังผมยาวใส่หมวกได้ฟิลหูกางมาก กะว่าจะแกล้งเมาแล้วเอนไปโดนสักกะหน่อย แตยังพอมียางอยุ่เลยได้แต่แหล่และเบียด ว๊า.........เสียดายจัง
ทำไงดีล่ะ ยังหาเป้าหมายไม่ได้สักคน... อย่างที่บอกพอเริ่มได้ที่มองใครก้อน่ารักไปหมด วงก้อใกล้จาเล่นจบแล้ว สักคนๆๆๆๆๆๆๆ แจนนี่ เอาวะมือกลองเนี่ยแหละ น่ารักดี เพิ่งเห้นมันตอนจาเล่นเส้ด ก่อนหน้านี้ไมมองม่าเห้นมันวะ....อิอิ แต่ได้แต่แอบหลงไหลได้ปลื้ม...เท่านั้น
ก่อนกลับแวะกินข้าวต้มร้านผักบุ้งลอยฟ้าและดูบอลด้วย ง่วงฉิบแต่หิวโคด กินไปดูบอลไป ตาจาปิดแต่ที่เซ้งที่สุดดูเหมือนทั้งร้านจะเชียร์อิตาลี กรูเชียร์ฝรั่งเศสคนเดียว แมร่งแพ้อีกเซ็งคูณ2 SMS บอกใครก้อโดนซ้ำเติม โดยเฉพาะกบมาบอกว่าฝรั่งเศสเราเป็น Frenchfried ง่าแอบเคืองวุ้ย ขากลับน้องๆหลับเป้นตาย นายน๊อตเนี่ยหลับตั้งก่าร้านข้าวต้ม
วันถัดมาก้อมารับเมย์กะน๊อตไปกินข้าวร้านป้าหลังม. แล้วก็ไปถ่ายรูปกันที่สวนผีเสื้อสายทิพย์ อย่าบอกว่าไม่ต้องไปเที่ยวกันเลย เพราะม่ามีไรเลย ไปถ่ายรูปกันที่สวนผีเสื้ออย่างเมามันส์ บวกกะอากาศร้อน จนน่าหงุดหงิดแต่ต้องเก็บอาการเดี๋ยวน้องตกใจ แต่ก็ได้รูปสวยๆมาเพียบ เห็นรูปแล้วก้อชื่นใจขึ้นหน่อย
แล้วก็ส่ง น้อง 2คนขึ้นรถกลับกทม จ้า
7月4日 ไปดูลายมือมาล่ะไปยืนรออยู่เกือบ 2 ชั่วโมง ยืนรอแบบตากฝน แต่ฝนตกปร่อยๆๆ ไม่ได้ทำให้ดิช้านนนสะท้านแต่อย่างใด ฝนแค่ไหนก็ห้ามกันงานนี้ไม่ได้ ขอบอกว่าแม่นเยี่ยงตาเห็นเลยนะ
ถึงคิวแล้วววววว.....
หย่อนก้นบปุ๊บหมอไม่รีรอ เปิดไฟสาดส่งลงมาที่มือ แล้วก็เริ่มพยากรณ์ตามเส้นลายมือกันไป
อันแรกที่ทาย คือ นิสัยดุดื้อ คิดไว เป็นคนมีความคิดแปลกใหม่ตลอดเวลา ก็โอเค
เรื่องที่สอง คือ เรื่องเคราะห์ เขาว่าปีนี้จะมีเคราะห์ มี 2 อย่างแน่ะ อย่างแรกอาจจะเสียตังก้อนโต อันที่สองอาจจะเกิดอุบัติเหตุแต่ไม่ถึงตาย เพราะมีเส้นอะไรนะจำม่าได้แล้วมาสะกัดกั้นเอาไว้ อาจจะเกิดอย่างใดอย่างหนึ่งหรือสองอย่าง แต่ใจช้านไม่อยากให้เกิดซักอย่าง ไม่อยากเสียกะตังแล้วก็ไม่อยากมีอุบัติเหตุ
ว่าด้วยเรื่องอุบัติเหตุไปดูหมอมาวันอาทิตย์ วันนี้วันอังคารไปบิ๊กซี ไปชนปีเก้ (คือกรวยกั้นถนนสีส้ม เขาเรียกว่าปีเก้นะ) เข้าอย่างจังกรวยกระเด็นไปเลย อายมากๆ รีบขับออกมาแบบไม่ลงไปดูเลย อายโคตะระ
ต่อมาเรื่องความรักอันนี้สำคัญสุด เด็ดสุด 555+ ยาวหน่อย เรื่องนี้ต้องขยายยยยยยย....เอิ๊กกก
ฮึๆๆๆๆ หมอบอกว่าจะมีมา 2 คนกำลังมาหมายถึงตอนนี้แต่ไม่ใช่คู่แท้นะเป็นคู่จร คนแรกจะเด็กกว่าแล้วช้านจะไปลงทุ่นกะมันซึ้งหมายถึงช้านนทุ่มให้มันเยอะ ใครฟะ ตอนฟังคิดได้คนเดียวแต่คงม่าใช่ อิอิ.. ส่วนคนที่ 2 แก่กว่า (หมอบอกว่าคบคนแก่ดีก่า) แต่คนแก่จะมาลงทุ่นกะเรานั่นหมายถึง เขาจะมาขอเราแต่งงาน...โอ้ววววววว....ไม่อยากแต่งกะคนแก่....ขอเด็กหนุ่มๆได้ม้า
หมอบอกอีกว่าภายในสามวันนี้แหละมันมาแน่.......เหมือนตาเห็นชิบบบบบบ...เลยคุยกะหมอวันอาทิตย์ วันจันทร์เจอหนุ่มเลย แต่ไม่โดนง่า แต่ท่าทางเขาจาชอบช้านนนน่าดู แต่ไม่โดนๆๆๆ
หนุ่มผู้นี้มีนามว่ากอล์ฟ ขอเรียกน้องกอล์ฟละกัลลลนะ เพราะเด็กก่าตั้ง 5 ปี แน่ น้องเขาเกิด 2527 ส่วนเจ๊ เกิด 2522 เซ็งจิต.... แต่น้องกอล์ฟบอกว่าอายุเป็นเพียงตัวเอง ตัวเลขไปคนเดียวนะกอล์ฟนะ พี่แบบว่าขอบาย เป็นพี่เป็นน้องกันไปดีก่าโน๊ะแม่นบ่......คริๆๆๆ
แล้วอะไรอีกหว่าลืมๆๆ ต้องค่อยๆๆนึก อ่อ...... หมอบอกว่าดวงเป็นคนดวงแรงเรื่องความรัก หมายถึงอยู่ด้วยกันกะคนรักไม่ได้ ก็คือถ้าจะมีแฟนต้องเลือกที่อยู่ไกลๆกัน นานๆเจอกันที ถึงจะอยู่กันยืด ถ้าอยู่ด้วยกันต้องเลิกทุกราย อันนี้น่ากลัวโน๊ะ เศร้าด้วย รักกันแต่ม่าได้อยู่ด้วยกันเศร้า หมอบอกว่าให้มีแฟนเป็นทหารเรือ ไม่ก็ฝรั่งไปเลย แต่ช้านนนนคิดว่าคงจะได้แฟนเป็นนักร้องนักดนตรีแง้มๆๆ พวกนี้ก็ม่าค่อยอยู่ติดบ้าน 555555555+
แล้วอันสุดท้ายสำคัญมาก หมอบอกว่า คนที่เลิกกันไปจะกลับมา เพราะว่าเขาไปไม่จริง เขาจะกลับมาแน่นนอน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!! ได้ยินทีแรกก็ดีใจ ว่าแต่ใครมันจะกลับมาวะเนี่ย no return นะ แต่ถ้ากลับมาจริงๆจะเป็นใครฟะเนี่ย อยากให้กลับมาอยู่คนเดียวแต่คงเป็นไปไม่ได้ ขอให้เป็น....ได้ไหม 55555555+ แต่ทางที่ดีอย่ากลับมาเลยสักคน เพราะกลับไปไม่เหมือนเดิม.....
ก็ประมาณนี้แหละนะ ส่วนอย่างอื่นไม่เห็นชัดเท่าที่เล่ามา อิอิ บอกแล้วว่าแม่นมาก ครายสนใจก็มาชลบุรีนะ จะพาไปดู หมอดูให้นานด้วยนะ วันนั้นกลับบ้าน 5 ทุ่มแน่ะ
6月27日 ไปเที่ยวมาอีกแล้ว...จ้าวันเสาร์ไปดูคุณอนุวัฒน์ที่ yes indeed ก็ไม่มีอะไรก้เดิมๆ ไม่แตกต่าง แต่วันนี้ก็สนุกดีนะ ต้องขอบคุณพวกพี่ยุ้ย ตูน พู ต๊ะ ที่ให้ร่วมแชร์โต๊ะ ได้ตะโกนดังๆ มันสะใจดีว้อย
วันนี้แอบอิจฉาแอนนี่อย่างแรงโว้ย เรื่องอะไรนะเหรอ ได้โอบกอดบอยน่ะจิ..อิจฉาๆๆๆ 555+ แหมๆๆ เราม่าเคยได้กอดนี่นา แล้วก็อีกมากมายหลายเรื่อง 5555+....อืม...ได้......
วันอาทิตย์ก็ไปกิน coffee bean ที่ซ.ร่วมฤดี งานนี้แอนเลี้ยง เพราะเจ้ามือของแจนนี่แพ้พนัน 5555+ อิ่มอร่อย+ปวดอึ สงสัยจะเป็นโกโก้เย็นแก้วนั้น โกโก้เย็นแก้วละ 100 บาท แต่รสชาติไม่ได้ครึ่งแก้วละ 10 ที่ร้านน้ำชาของบังที่ไปกินกะ honey บ่อยๆ555+
ส่งแอนที่สยาม แจนนี่ก็ต่อไปศรีนครินทร์ไปหาพี่เอ็มไปยืมดีวีดี ทีแรกนัดกันดูหนัง เรื่อง silent hill เมืองผีบ้า....ม่าช่ายๆๆ..เมืองห่าผี....แต่แจนนนี่มีธุระด่วนเลยต้องcancelเสียดายมาก อดดูเรยยยย
กลับถึงชลบุรีก็ 3 ทุ่มโน่นนนนนนนนนนน...โทรนัดเพื่อนออกมาคุยเรื่องสอนหนังสือ ต่อไปนี้จะต้องเป็นคุณครูสอนภาษาอังกฤษเพื่อนการท่องเที่ยวและการโรงแรมให้ททท.ของภาคตะวันออก (ทีแรกนึกว่าจะให้สอนที่ม.บูรพา) ฟังดูโก้น่าดู คุยงานพอคร่าวๆ ก็ยังไม่อยากกลับบ้าน...เลยไปต่อกัน
ไปเบอร์ด๊อกคร้าบบบบ(อีกแล้ว) แต่วันนี้สนุกมากมายก่ายกองเลย คนเยอะเบียดกันจนร้อน วงวันนี้เล่นได้สนุกไม่เหมือนคราวที่แล้ว เล่นได้ออกแนวพี่ตูนผสมน้องปั๊บ นักร้องน่าร๊ากกกกกกกกกก.......แต่......เตี้ย.....บวกหัวโต...แต่ยังน่ารักอยู่..... 55555+
เอาอีกแล้วครับท่านแจนนี่ชาตินี้คงหนีไม่พ้นนักร้องนักดนตรี มันมองมาบ่อยเกินแต่คราวนี้ม่ามาขอเบอร์นะ 5555+ อาจจะเพราะได้ความแตกต่างกันด้านความสูง ถ้าน้องเขามาจีบเจงๆๆ ไปไหนมาไหนคงต้องอุ้มเข้าเอว เพราะตัวน่าจะเล็กพอๆกะเบสวงหนอนด้นนักร้องนำที่พี่คูณไปเล่นเบสให้ไง คือเตี้ยกว่าช้านนนนหลายเซ็นอยู่
คราวนี้ไปกะเพื่อนสาว อาจารย์ม.บูรพา 5555+ she present ดิฉันจนน้องนักร้องเขิลกันไปเลย อายม้วนซะร้องเพลงเกือบไม่ได้กัน แอบได้ยินตอนเสียงหลงนะ 55555+ แต่ก็น่ารักอยู่ ได้ใจพี่ไป 1 ดวงเลยนะน้องจ้า คราวหน้าจะไปแอบดูน้องเขาร้องเพลงอีก....อิอิ ได้ดูเด็กๆหน้าตาน่ารักแบบเนี้ยะมันชื่นนนนนนนจายยยหลายๆเด้อค่ะ
กลับบ้านตี 2 โน้นกลับมาเล่นเน็ตต่อ โฮะๆๆๆๆ นอนตี4อีกแล้ว...เซ็ง...เดี๋ยวหน้าแก่กันพอดี....อุตสาหลีกเลี่ยงแสงสีและควันบุหรี่แห่งรัตติกาลมาหลายเดือน...หุหุ
ปล. สงสัยชาตินี้คงจะต้องได้แฟนเป็นนักร้องนักดนตรีแง้มๆๆ โอ้วมายบูด้า...พระพุทธเจ้าช่วยด้วย ข้าพระองค์ต้องคำสาปหรือนี่กระไร....กรี๊ดดดดดดดดดดๆๆๆๆ 6月14日 อย่ามาคิดแทนกันขอร้องจิตใจคนอยากแท้หยั่งถึง เพราะฉะนั้นอย่าคิดแทนใคร ข้อร้อง ไอ้พวกที่ชอบคิดแทนคนอื่นเนี่ย พื้นฐานจิตใจทำด้วยอะไร อยากจะรู้จริงๆ เลิกมองโลกในแง่ร้ายเถอะ ไม่มีใครเป็นอย่างที่คิดทุกคนหรอก ใจคนอื่นตัวคนอื่นอย่าทำเป็นรู้ดีรู้ไปหมดทุกอย่าง ขอร้อง หัดมองโลกในแง่ดีซะบ้างนะ ไม่มีใครเป็นเหมือนตัวเองหรอก โลกมันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั่น หยุดซะที
เกลียดจริงไอ้พวกที่ชอบคิดแทนคนอื่น น่าเบื่อ อีกหน่อยคงไม่มีใครคบ เซ็งมาก
ไหนจะเรื่องชอบอวดรู้อีก น่ารำคาญมาก ชอบเอาชนะอีกล่ะ จะทำไปทำไมเพื่ออะไร ไรสาระ เอาเวลาไปคิดไปทำอย่างอื่นดีกว่าไหม เพื่อนกันเขาไม่ทำกันแบบนี้หรอก ทำไมต้องหาเรื่องรำคาญใจมากให้ตลอดเลย เบื่อ เป็นอะไรมากไหม
เดี๋ยวมาอัพต่อ วันนี้เซ็งแล้ว
6月13日 ต้อนรับอาคันตุกะวันที่ 12 ที่ผ่านมามีโอกาสต้อนรับน้องจากบางกอก 2 คน ไม่ค่อยสนิทกับน้องคนนี้เท่าไหร่นักนะ ตอนแรกก็กลัวจะเกร็งๆ แต่พอเจอน้องเขาก็โอเคนะ เป็นคนสนุกๆ ชอบๆๆ หายเกร็งไปเลย น้องเขาคยเก่งดีกว่าที่คิดเลย โอเคใช้ได้ๆ สนุกดี
แต่คืนวันที่ 11 กำลังหลับได้ที่คุณพี่ใหญ่โทรมาปลุกซะง้านนนนตอนตี 2 เพิ่งนอนไปได้ 2 ชม โทรมาให้พิมsms ภาษาไทยส่งไปให้หน่อย ดูๆๆ เลยนอนไม่หลับกันไปเลยง่า กว่าจะได้นอนอีกทีตี4 ได้
พอเช้าวันที่12 ตื่นแต่เช้าเตรียมตัวต้อนรับน้อง สรุปน้องให้พาไปเที่ยวกลางคืนเฉยๆ แจนก็เลยไปหาอะไรกินฆ่าเวลากินกันไปตั้งก่าบ่ายโมงยันสี่โมงก่าแน่ะ จุกกันไปเลย ยังไม่พอกลับไปนอนบ้านเพื่อนนะ พอสามทุ่มออกมากินก๋วยจั๊บหน้าม.อีก มีความสุขที่สุดเลยที่ได้กินอะไรเยี่ยงนี้
พอถึงเวลานัดก็ไปรับน้องที่โรงแรม ตอนแรกอยากไปพัทยา น้องเขาก็เกรงใจเห็นว่ามันไกล ไม่ยอมบอกแต่แรกว่าจะไป เพราะเราขาประจำ differอยากไปๆๆๆๆ น้องไม่ยอมบอก เราเลยพาไปเบอด็อกแทน ไอ้ที่นี้เคยมาครั้งสุดท้าย 4 ปีที่แล้ว ถึงร้านลังเลระหว่าง 2 ร้าน be chic กะไอ้ร้านเนี้ย เรากลัวน้องไม่สนุกกลัวร้านมันไม่เวิร์ค
สุดท้ายลือกเบอด็อก เข้าไปร้านเปลี่ยนไปเยอะมากกกกกกกกกก คนน้อยช้านคิดในใจจะสนุกไหมฟระเนี่ย กลัวน้องไม่สนุกเลย อดคิดไม่ได้ แต่สุดท้ายมันไม่สนุกเอาเจงๆ เลยนั่งนินทานักดนตรีแทน(ซะง้าน) ก็สนุกดีนิดหน่อย จะสนุกมากถ้าร้านมานเปิดเพลงเพราะก่านี้ เพราะบิ้วไม่ขี้นเลยขอบอก แต่ช้านก็พยายามเต้นนะจะได้ม่าเซ็ง
แต่ไปงานนี้ ได้หนุ่มมา 4 คนนะ 5555+ คนแรกที่เปิดประเดิมคือ มือกีตาร์ของร้านนั้น 5555+ หน้าตาประมาณบางแก้ว แต่ก็น่ารักดี ให้เด็กที่ร้านมาขอเบอร์ให้ แต่ไม่มาขอเองความกล้าไม่พอเลยน้องเอ้ย แล้วน้องเขาจะรู้ไหมว่าช้านแก่กว่าเนี่ย คนที่ 2 เป็นใครม่ารู้ไม่เห็นหน้าเห็นแต่เงาดูท่าทางแล้วคงรุ่นพ่อนะเห็นน้องบอกงั้นไม่สนใจ คนที่ 3 เป็นเพื่อนของเพื่อนหน้าก็แก่เข้าขั้น กัวไปแล้วววครึ่งนึง หน้าย่นไปขนาดนั้นตัวเล็กอีก อะไรเนี่ย ไม่อาววววแบบนี้นะ คนที่ 4 ให้เพื่อนผู้หญิงเขามาขอเบอร์แต่ตัวไม่อยู่กลับไปถึงไหนๆๆแล้ว สงสัยกลับไปกะเมียแน่ๆเลย555+ สุดท้านไม่ได้ให้เบอร์ไปสักคน ตัดปัญหาโดยการขอเบอร์พวกนั้นมาทั้งหมด นั่นแหละ จะได้จบๆไป แต่ก็ไม่โทรสักคนนะ กร๊ากกกกกกกกกกกก....กัววว
พอร้านปิดกะจะไปต่อ แต่ไอ้คนชวนมันดีแต่ปาก พวกเราเลยอดต่อเลย....เศร้าจายยย เลยส่งน้องกลับโรงแรม แล้วแจนก็กลับบ้าน แต่กว่าจะได้นอนตี 4 โน่นมัวแต่คุยโทรศัพท์อยู่กะน้องอีกคน อาบน้ำอีก โอ่ยกว่าจะได้นอน คริๆๆๆ
ตื่นมาด้วยความมึนๆ งงๆ สติไม่ครบ อาบน้ำสระผม ออกมารับน้องไปกินข้าว พาไปกินส้มตำ ไม่รู้ว่าน้องจะชอบไหม แต่ว่าร้านนี้มันอร่อยเจงๆนะ ใครมาที่นี่นา เลยพาไปต่อที่ the tide coffee shop ที่แรกว่าจะไปกินเค้ก แต่ม่ามีใครกินเลย เลยกินติมแทน เปรี้ยวจี๊ดจ๊าดสะใจมาก
นั่งคุยกันอย่างเพลิดเพลินใจ แต่แจนนี่ง่วงมากๆๆๆๆๆๆ ถึงมากที่สุด หน้าก็หมองๆ เพราะนอนน้อย ทาแป้งก็ม่าติด วันนี้หน้าตาอุบาทว์มาก แถมไฮเปอร์ไม่ค่อยออก วันนี้เลยเรียบร้อยไปเลย พอส่งน้องๆแยกย้ายกันไป ช้านกลับถึงบ้านปุ๊บก็หลับปั๊บเพราะเหนื่อยมากกๆๆๆ
มานั่งอัพสเปซยังมึนอยู่เลย ง่วงต่อเนื่องง่า คืนนี้จะนอนให้เต็มอิ่มเลยคอยดูสิ
หวังว่าน้อง 2 คนคงจะสนุกนะจ๊ะ แอบเครียด กลัวเป็นเจ้าบ้านที่ไม่ดี คราวหน้ามาใหม่อีกนะ สนุกดี 6月8日 ว่าด้วยเรื่องของพวกplayboyของกรูPlayboy Playboy
บอกไว้ก่อนนะคะ มิตรรักสหายทั้งหลาย อันนี้ช้านขอแรง ช้านอยากระบายเว้ย
ในชีวิตช้านรู้จักได้มีโอกาสรู้จักมักจี่กะไอ้เพลย์บอย 2 ตัวนี้ 2 คนที่ไม่มีความเหมือนกันเลยสักนิด 2 คนแห่งความแตกต่าง ส่วนไอ้ที่เหมือนกันที่สุดเหรอก็ตรงที่เกาะชายกระโปรงผู้หญิงใช้ชีวิตเหมือนกันไง แมร่งสาระเลว กรูโมโหว้อย แต่มีความเหมือนที่แตกต่าง เหมือนกันไงต่างกันไงมาอ่านเอาละกันจ้า
เพลย์บอยหมายเลข 1 ให้เป็นนัมเบอร์ 1 เพราะว่า เทอคือที่ 1 ของรู้ตัวไว้เลย อ้าวววววววววววว...เกี่ยวไหมวะ
หมายเลข 1 เป็นคนที่จัดได้ว่าน่าตาน่ารักมากถึงมากที่สุด สาวตอมหึ่ง ไม่ใช่แมลงวันตอมขี้นะ ตอมมันนั่นแหละ เอ๊ะ...หรือว่ามันเป้นขี้วะ
บุคคลิคโดยรวมก็โอเค หุ่นก็ใช้ได้เลยนะ แต่ผอมไปหน่อย นิสัยก็ใช้ได้นะ ขี้เล่นตามภาษาผู้ชายเจ้าชู้สาดดของมาน จะว่าไปปากหวานใช่ย่อยนะถึงจะไม่เคยชิมก็เถอะ...กร๊ากกกกก ไอ้หมายเลข1 เนี่ยมัน ก็เอาใจใส่ห่วงใยช้าน มันอาจจะหวังผล แต่มันห่วงใยจริงๆ ป่าววะ เอาเป็นว่าเข้าข้างตัวเองรู้สึกได้เอง ความสุขเล็กๆน้อยๆเว้ย
สุดท้ายก็รู้ว่าไอ้หมายเลข 1 แมร่งหวังฟัน แต่ไม่ได้ฟัน ฝันไปเหอะเมิง ของงี้ใครจะให้กันง่ายๆ แมร่ง .... สุดท้ายพอไม่ได้ฟันมันก็เริ่มตีตัวออกห่าง ช่างหัวมัน เป็นบุญของช้านแค่ไหน แต่แอบเสียดายหน่อยๆ....เอิ๊ก....อะย้อเย่นนะ แถมได้ยินมาว่าหมายเลข 1 ชอบจีบผู้หญิงรวยๆ อันนี้ไม่รู้จริงไหม โชคดีที่ช้านไม่รวย แต่ผู้ชายคนเดียวช้านเลี้ยงได้ 5555+
แต่หมายเลข1 มันยังดีนะ ส่งข้อความไปคุยกะมันก็ยังตอบกลับ ให้ความสนใจ มีปัญหาไรส่งข้อความไปบอกก็ได้กำลังใจกลับมา โทรไปยังรับเลย คิดดู มันมีน้ำใจนักกีฬาเหมือนกันนะจะว่าไป
สุดท้ายสรุปแล้วมันก็ยังมีความเป็นคนดีของมันอยู่บ้าง ไม่เสียแรงที่ชอบ ไม่ค่อยเสียใจกะหมายเลข 1 เท่าไร เพราะมันไม่ได้ทำให้เราเสียใจไรมากมาย ก็แค่เสียดายยยยยยยยย....อ้าวววว...ม่าช่ายๆๆๆ สรุปนิสัยยังโอเคคือช้านกะมันก็อาจจะเป็นเพื่อนกันได้ม้างนะ 555+
ส่วนไอ้เพลย์หมายเลข 2 ขอให้เป็นหมายเลขแห่งซาตานไปเลยเมิงยิ่งกว่าThe omen ตัวซวยแห่งปีของกรู ตัวซวยที่กรูร๊ากกก...รักๆๆ แทบขาดใจ ไอ้เลวแมร่ง พูดถึงแล้วโมโหฉิบ...เซ็งจิต
หมายเลข 2 ก็สเปค สาวๆอีกตามเคย อย่างนี้แหละไอ้พวกเจ้าชู้สาดมันมันรูปร่างหน้าตาเป้นอาวุธยุทธโธปกร(เขียนถูกไหมเนี่ย)ไว้ล่าสาวๆ แล้วสาวๆก็ตอมมันหึงน้อยกว่าหมายเลข 1 ซะที่ไหนกันล่ะ สาวจีบมันตึมขอบอก แต่จะว่าไปหมายเลข 2 ดูเหมือนจะไม่ใช่คนเจ้าชู้เท่าไรนะ แต่แมร่งความซวยของกรูเอง
หมายเลข 2 เจงๆ แล้ว เป็นผู้ชายที่นิสัยดีเลยนะ ดีมากๆ แต่จะเสียตรงที่สูบจัดดื่มจัดแค่นั้น แต่นิสัยส่วนตัวดีมากๆ เป็นคนเก่งด้วย เป็นนักดนตรีที่จัดว่าเก่งมากๆคนนึงเลยนะ มีความสามารถ แต่ไม่ค่อยจะเอาไปใช้เสียดายแทนมันมาก หมายเลข 2 เนี่ยก็หุ่นดีนะสูง แต่ก็ผอมไปอีกนั่นแหละสรุปเลย ว่าหน้าตา นิสัย โอเคเลย เป็นคนดีนะ แต่แมร่งไมมันมาทำเลวๆ กะกรูคนเดียว
ตอนคบกันแรกๆๆไอ้นี่มันดี ทุกอย่างเอาใจไม่เคยขาดตกบกพร่อง น่ารักฉิบหายขอบอกเลย แถมบอกรักอยู่เนื่องๆ แต่งเพลงให้อีกต่างหากเอา มันทำช้านเพ้อไปถึงไหนๆๆ แต่กรูไม่เคยได้ฟังเพลงที่มานบอกมานแต่งให้ ชาตินี้กรูคงไม่ได้ฟังแล้วล่ะ....ไอ้เลว
พอกรูรักเมิงดันมาบอกมีแฟนแล้ว.....ไอ้เวง สงตีง เจงๆ แล้วที่นี้ให้ช้านทำไง พอจะเลิกกะเมิง เมิงบอกจะเลิกกะแฟนเมิง พอกรูคบต่อเมิงไม่เลิก เมิงจะเอาอะไรเอาสักอย่างได้ไหมสาระเลวไหมล่ะเนี่ย ได้อย่างเสียอย่างรู้จักไหมไอ้.....
ถ้ามันมีปัญหาเรื่องค่าใช่จ่ายไมไม่บอก บอกสิวะ กรูไม่ใช่คนรวยอาราย แต่บอกแล้วไงผู้ชายคนเดียวกรูเลี้ยงได้ วันนึงจะกินข้าวสักกี่ตังค์กันวะ ถามหน่อย รู้ว่าช่วงนั้นไม่มีงาน แต่มันก็สุภาพบุรุษตามเคยไปไหนออกจ่าย ช้านต้องคอยแย่งมานจ่ายเพราะรู้ว่าช่วงนั้นมันไม่มีงาน เฮ่อ..................อย่างว่าผู้ชายที่ไหนก็คงไม่ชอบให้ผู้หญิงเลี้ยง
พอคบไปเข้าอีล็อบเดิม พอไม่ได้ฟัน เริ่มห่างหาย ไอ้ชั่ว เห็นผู้หญิงเป็นไรฟะ หรืออาจจะมีเหตุผลอะไรก็ไม่รู้นะ ช้านไม่เคยรู้เหตุผลทีมันหายหัว อาจจะเป็นที่ช้านไม่ดี เอ่อๆๆๆๆ ก็ได้วะ รับผิดไว้เองก็ได้วะ แต่บอกช้านหน่อยได้ไหมว่าทำไม ช้านไม่ดีตรงไหนไมไม่บอก ช้านไม่เคยโกดมันเลยนะ กะสิ่งที่มัน ทำ แต่ดูมัน โกดช้านอย่างกะจะฆ่ากัน ไอ้เลว โคตะระ
ไมต้องมาหลอกกันแบบนี้ ชาติที่แล้วไปทำไรให้มันวะ ไอ้หน้าหม้อเอ้ย เฮ่อๆๆๆ ไม่อยากจะด่าแล้วเดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าช้านเป็นคนไง เอาเป็นว่าช้านไม่เคยโกดหมายเลข 2 เลยนะ ไม่สักนิดเดียว ไม่โกดไม่เกลียด อยากเป็นเพื่อนกันก็แค่นั้น แต่ไม่เข้าใจการกระทำของมันเท่านั้นเอง ว่าทำไม๊ทำไม กลายพันธ์ได้เพียงชั่วข้ามคืน จากเทวดาเป็นซานตาน
ส่งข้อความไปไม่เคยตอบกลับ โทรไปไม่เคยรับ ทำให้คนเขารักต้องรับผิดชอบบ้าง หลบๆๆแบบนี้แถวบ้านเรียกว่าตุ๊ด หรือไอ้หน้าตัวเมียของแท้ ทำผิดไม่รับผิด หลบมันเข้าไป ถ้าชีวิตมันมีความสุขกับการทำแบบนี้ เรื่องของมัน ถ้ายังไม่รู้จักคำว่าเหตุผลก็ อยู่กับความโกดต่อไป จมอยู่กับมันไปเลย แล้วช้านหวังว่ามันจะเป็นผู้ใหญ่สักวัน
อวยพรเลยนะ เรื่องงานนี่ขอให้ประสบความสำเร็จไวๆ เพราะความสามารถมันเก่งกาจ ส่วนเรื่องอื่นช้านยกโทดให้มันหมด
ช้านจะบอกว่าช้านทำใจได้แล้วเรื่องหมายเลข 2 ทุกคนฟังไว้นะ มันไม่เหมาะกะช้าน เรามันของละอย่าง คนละแบบ คนละโลก ไม่มีทางไปกันได้ แต่ช้านแอบเคืองแมร่งไมมาทำกะช้านแบบนี้ ช่างหัวมัน กับมารักตัวเองเว้ยยยยยยยย
ปล. กำลังตามหาหมายเลข 3 เอิ๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก...
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
